Er is altijd veel te doen om het tweede album van een doorgebroken band, de opvolger van een succesvol debuut album. De druk is dan hoog voor een band, reden voor veel bands om het dus met het derde album over een andere boeg te gooien en meer te gaan experimenteren. Voorbeelden zijn Pearl Jam (Vitalogy was duidelijk veel meer punk), Radiohead (OK Computer was duidelijk veel meer geïnspireerd op electronica dan zijn voorgangers), Alanis Morissette (ja, haar enorme hit-album Jagged Little Pill is haar derde album, daarvoor maakte ze popliedjes ipv singer/songwriter), Editors (In this Light and on this Evening lijkt het kind van Joy Division en New Order) en zo kan ik nog wel even doorgaan....maar nu kan dus ook Bloc Party worden toegevoegd aan dit rijtje. En om helemaal bij de tijd te zijn is dit derde album - Intimacy - het eerst digitaal, als download, aangeboden.
Hun nieuwe album is alweer een tijdje uit (2008 en ligt zelfs al in de uitverkoop) en lijkt het grote publiek te hebben overgeslagen. Qua titel lijkt Intimacy in het verlengde te liggen van Weekend in the City - liedjes over intimiteit, verlies en liefde. Gedeeltelijk is dat ook terecht en zelfs de zeer licht homo-erotische hints van zanger Kele Okereke zijn weer van de partij. Toch is Intimacy qua gejaagdheid, een haastige drummer en algehele 'drang' beter te vergelijken met Silent Alarm, hun eerste album, vooral liedjes als 'Halo' en 'One Month Off' lijken te zijn geplukt van dit album.
Maar zoals ik al zei: dingen zijn anders. Er zijn meer electronische beats, electronische drums, en een vaak gesampelde zangpartij, en ik vermoed dat dit invloeden zijn die overgenomen zijn uit de dance-scene, vooral 'Ares' en 'Mercury' zijn goede voorbeelden hiervan. 'Zepherus' (dat me onwillekeurig ook een beetje deed denken aan 'Where is Home?') heeft een heus koor en 'Biko' (nee, geen cover van Peter Gabriel's nummer) heeft zelfs trompetten, beide interessante vondsten. Al moet ik zeggen dat ik de uitwerking niet overal evenwichtig vind en zelfs een beetje 'gezocht': het lijkt alsof Bloc Party te graag wilt en daardoor nodeloos in repetitie en beats vervalt terwijl het zo'n talentvolle band is vol goede ideeën: deze kunstmatigheid hebben zij in mijn optiek niet nodig. Ook de algehele inspiratie die uit de new wave en 90's leek te komen lijkt een beetje overboord te zijn gezet, en hoewel dit het recht is van de band natuurlijk om nieuwe wegen in te slaan, lijken ze op Initimacy een beetje tussen wal en schip te staan - aan de ene kant liedjes die herinneren aan Silent Alarm en aan de andere kant liedjes die naar iets compleets nieuws hinten met de band gevangen tussen deze twee in.
Hier dus de eerste single van dit album: Mercury
Nee, ik ben nog lang niet de oude. Het verlies van mijn vader weegt zwaar en heeft me diep aangegrepen.
Ik probeer wat afleiding te vinden, wat vrolijkheid, iets om me af en toe een beetje op te beuren. Dit onderstaande kon toch nog een glimlach op mijn gezicht toveren. Het filmpje is een knap gemaakte alternatieve versie, of beter gezegd een letterelijke versie, van Bonnie Tyler's 'Total Eclipse of the Heart.'
Zelfs als je een hekel hebt aan dit bombastische nummer (uit de koker van de man die ook Meat Loaf's 'Paradise by the Dashboard Light' schreef), zelfs dan (of vooral dan) kan ik kijken aanbevelen.
Dus: de letterlijke versie van Total Eclipse of the Heart
De Leidse gemeenteraad, specifiek de Christelijk Appel wethouder cultuur, had het al eerder gezegd: ik ga niet veel geld uitgeven. En inderdaad. Stichting Dichter Bij Jou heeft geen subsidie gekregen voor de poezieslag (vanaf 2003 in Leiden, vanaf 2006 met succes verder uitgebreid, met meer rondes en meer deelnemers) en de Leidse Dichter Bij De Bar, ( sinds 2007 twee maal gehouden met enthousiaste bezoekers en deelnemers: idem, geen geld.
Yep, in al haar wijsheid heeft de wethouder besloten geen subsidie te geven voor de instant houding van deze poëziecultuur.Dit heeft gevolgen: Dichter Bij De Bar kan dus in 2010 niet doorgaan en voor de Leidse Poezieslag (waar de Leidse kandidaat de Leidse kleuren vertegenwoordigd op het NK Slam) betekend dit dat de kandidaten hun welverdiende reiskostenvergoeding niet krijgen...om over posters nog maar de zwijgen.
Soms word ik een beetje moe van al dat politiek gedoe en gekonkel...
Mijn jaar is nog niet begonnen, 2009 is nog ten volle bezig. Waarom zou ik ook op 31 december het jaar afsluiten terwijl bijna alle landen dat pas in februari doen? Alle behalve de Christelijke landen bedoel ik dan....het bekendste nieuwjaarsfeest is waarschijnlijk dat van de chinezen, meestal rond de tweede week in februari.
Waarom ik zo recalcitrant ben? Waarom ik zeg: '2010 is nog niet begonnen'? Heel simpel, 2009 was geen goed jaar, er speelde van alles, en niet veel daarvan was goed, zowel op gezondheid technisch, persoonlijk en professioneel vlak, vaste lezers kunnen zich misschien wat herinneren...maar dit zijn zaken waar ik nu niet op in ga. De reden is dat mijn vader is overleden.
Zeer onverwachts. Maandag liep hij (letterlijk) het ziekenhuis in, voor een simpele scan...dinsdagnacht was hij opgegeven, woensdag ochtend overleed hij. De oorzaak: een enorme tumor in de longen, maw longkanker dus. Het was uitgezaaid naar andere organen en had de lever aangetast, de reden waarvoor hij naar het ziekenhuis ging: hij had last van zijn buik.
Mijn vader was een roker, de pijp was zijn vaste attribuut. Mijn vader was belangrijk voor mij, niet voor niets was hij mijn getuige op mijn bruiloft.U moet weten dat ik niets tegen rokers heb, sterker nog ik ben zeer liberaal: iedereen is mans/vrouws genoeg om voor zichzelf een keuze te maken en zolang men dan ook de keuze van de ander respecteert is volgens mij iedereen blij: met andere woorden rokers accepteer de niet-roker en niet-rokers accepteer de roker) in de praktijk niet-rokers jaag de rokers niet weg van hun rookplek, en rokers accepteer dat er in een kroeg ook niet-rokers zitten). Mijn leven voelt op dit moment aan dat ik een wandelende anti-rook reclame ben...want dat is het leed van de nabestaanden.
Er is een ding dat ik iedereen mee wil geven, dat wat mij pijn doet en ik via dit medium wil doorgeven. Ik wil erbij zeggen dat ik dit zeker niet belerend bedoel, noch op iemands gemoed wil werken...maar voor mijn gevoel moet ik dit zeggen. Er zitten verslavend makende spullen in de tabak...dit is een erkent feit. Tevens: als je rookt heb je een grote kans om eerder te sterven...mijn vader was 63. Hij zal zijn kleindochter van 1 niet zien opgroeien, Ik weet dat als hij had ebseft dat dat de prijs van het roken was, dat hij gestopt was...maar het moment dat hij besloot dat hij kortademig geworden was en maar eens moest stoppen...was het te laat (die bewuste maandagochtend).
Het volgende gedicht, heb ik al een jaar geleden geschreven, maar het was van toepassing:
Onze Vader, vol genade
hoeveel stilte kun je verstaren
en hoeveel tv-momenten kun je baren
uit dat batterijen hulsel
ongeduldig, zo ongeduldig
verdrink je woede in de stenen van de dag
en knoop hen op aan staalkabels
die antennes wortelen in je hersenen
maar er schuilt een David in je
en er speelt een klein kind op je hand
die glimlach wortelt een pijp
zo, langs de waterkant
als je langzaam op je leven vist, als
je opkijkt en je vergewist dat het zo goed is,
als die bewuste loodjes langzaam wegzinken
De titel doet meer vermoeden dan er eigenlijk aan de hand is...na mijn experiment om eens te kijken in hoeverre mijn dagelijks leven al afhankelijk is van internet, kom ik tot de conclusie dat het ervan doordrenkt is...niet voor niets zit ik dit bericht te typen vóór de maand eigenlijk voorbij is.
Ik had natuurlijk al een kleine uitzondering gemaakt voor e-mail, maar mijn e-mail steevast maar 1x in de week checken (iets minder zelfs denk ik) is volgens mij ook het enige dat ik goed heb weten vol te houden.
Een paar voorbeelden:
- Even banksaldo checken of de vaste kosten overmaken zodat ook deze maand nog stroom voor handen was. Toegegeven: dit had ook gewoon bij de bank binnen gekund...zij het dat de de bankiers dan toch naar je staan te kijken alsof je uit het steenen tijdperk komt (jawel, met dubbel e)
- Even kijken of de film draait (waar je alleen voor kon reserveren via het internet)
- Nieuwjaarswensen versturen
- Een link checken die via een mail is binnengekomen
en nog zo een paar dingen
Ergo: ik heb gefaald, ik heb duidelijk nog van alles (zij het kort, maar toch) op eht internet gedaan. En de wijze waarop het internet mijn leven beinvloedt is dus wel ergens schrikbarend (voor mij althans). Dat ik in mijn werk ermee te maken heb, dat hoort erbij maar dat het erop lijkt dat ik ook in het dagelijks leven eraan vast zit, doet mij afvragen of ik er niet teveel tijd aan kwijt ben...
Hoe dan ook, dit is minder belangrijk dan het volgende: voor iedereen de beste wensen :)
Ik vraag me af...het internet is zo belangrijk geworden, op zo veel vlakken, kan men nog zonder?
Het internet biedt dan ook zoveel;
via Albert Heijn kun je je eigen boodschappenlijst online maken en voor een paar euro extra nog thuis bezorgd ook.
Kaartje sturen? Ook dat kan via internet...en dan heb ik het niet over een snel getypt e-mail berichtje, nee een echt ding van papier waarvoor u een sleuf n de deur hebt (of een brievenbus hebt ophangen).
Taarten bestellen, of kleren? Daten? Bioscoop? Telefoneren? Sex? Boeken, of toch liever e-books? Mensen spreken aan de andere kan van de wereld? Je mening verkondigen? Ook al gaat die ten onder in het woud van miljarden stemmen? Leren? Examens doen? Live een operatie bijwonen? Routes checken? Adressen opzoeken? File en/of trein informatie? Spelletjes? Op het internet kan het.
Geen wonder dat er frequent een initiatief is om de informatie voorziening op het internet te controleren...de Chinese overheid doet dit al jaren, maar ook de Australische en nog een paar mogendheden. De redenen zijn altijd: de mens beschermen...tja, daar wordt wel erg vaak iets mee goed gepraat. En gezien alle misstanden, oplichting en noem alle verschrikkingen maar op, kan het internet ook een verschrikkelijke plek zijn. Maar het is ook een mooie plek. het is vooral een afspiegeling van de mens als geheel, in al zijn facetten, goed en slecht.
Hoe dan ook, wat ik eigenlijk wilde zeggen is: kan ik (of u) nog wel een een maand zonder internet? Zonder de 'sociale' netwerk sites als hyves, facebook, myspace, en wat er nog niet allemaal verder is? Of is het te zeer verweven in mijn leven? Maakt het er al een onlosmakelijk deel van uit? De reden dat ik dit vraag is omdat ik moeite had met herinneren hoe men vroeger (in de jaren 80, begin jaren 90) naar een specifieke kleine straat ging in een plaats aan de andere kant van het land: mijn conclusie was, met veel praten, kaart lezen en de mooie info-borden die je ziet als je een gemeente in rijdt. Nu kijk ik op het internet en dan ben ik klaar.
Maar het internet is tijdelijk, niet uitgehouwen in steen, het is geen monument dat er (vermoedelijk) over 1000 jaar nog zal zijn.
Dus, bent u ook benieuwd hoeveel internet uw leven beïnvloedt, sluit u dan gerust bij mij aan en dan proberen we een maand van het internet af te blijven...al twijfel ik nu al of ik het haal...(ps. als je voor je werk mail moet lezen, dan zou ik zeggen dat dat een vrijstelling is :) ) Vanaf morgen? ;)
Dus: tot over een tijd!! En dan hoor ik graag jullie eventuele ervaringen en zal ik die van mij delen.
Dit maal een Virtuele Gedachten puur gebaseerd op de fotosite 'Flickr' - iedere foto (hieronder) bevat een link naar de originele getalenteerde fotograaf. (Het kan zijn dat de foto's of de links in bepaalde RSS feeds niet meekomen).
Ik heb een eenvoudig gegeven als uitgangspunt genomen en heb passende hits op flickr hierbij gezocht. Het idee achter dit gedicht is dat het na verloop van tijd gewoon 'verdwijnt', zoals zoveel op internet.
-
De nachtelijke stad bestaat uit strepen,
dat is wat je altijd al zei.
De dingen gaan altijd al zo snel
En jij niet minder
Je moet ook wel want we zijn verwikkelder dan ooit en
jij bent prikkeldraad, grijpt huid
Omdat ik de kettingzaag ben,
hak me vast op staal dat
het gebouw dat jij namens ons bent al zo lang ondersteunt.
Vind je ook niet?
Dat dit licht in deze kamer
alles zo bleek maakt?
En beelden laat verwezen tot spookachtig
tot de strepen weer vervagen
en jij weer langzaam wegzakt
ergens, weet je, ergens, waar...
gewoon ergens
Het zat er al een tijd aan te komen, de geruchten deden al tijden de rondte. Uiteindelijk werden de geruchten bevestigd, maar meer ook nog niet, pas afgelopen week kwam een uitspraak: er moest bezuinigd worden, en veel. Iedere afdeling van waar ik werk moet inleveren, een afdeling zelfs bijna de helft van de werknemers, maar duidelijker dan dat worden de plannen ook nog niet.
Heftig, heel heftig.
De afgelopen tijden zijn natuurlijk voor niemand gunstig geweest, veel bedrijven failliet, of in de moeilijkheden, veel mensen 'op straat' en veel bezuinigingen. Veel van de mensen die weg moeten kunnen wellicht gehaald worden uit mensen die toch al met pensioen gingen, of die intern herplaatst kunnen worden, maar dat zal zeer waarschijnlijk niet voldoende zijn en dus moeten ook nog mensen weg.
Tja en de plannen, ik heb ze gezien...ik vraag me dan af: kan het niet anders? Door de juiste en kritische keuze van software bijvoorbeeld, kun je flink besparen, zowel op onderhoud en overige kosten (waaronder de periodieke kosten en de kosten om het 'in de lucht te houden') Door een laten samengaan van centrale en de-centrale afdelingen kun je op twee punten winst maken...maar hier vind ik niets over terug. Niet verwonderlijk wellicht want men vertelde mij dat in de eerste commissie rond deze plannen toch wel erg veel mensen van decentrale instanties zaten. Zo'n besluit om deze redenen zou jammer zijn omdat de bezuinigingen dan vanzelf ook weer bij decentraal terecht komen.
Ik vraag me dan af, is wel uitgebreid naar deze alternatieven gekeken? En indien ja, waarom is dit afgekeurd? Wellicht is hier wel een goede reden voor, maar wat is die reden? En indien nee, waarom niet? Er zijn zo nog wel wat andere dingen op te noemen die ook opvallen aan de plannen. Waarschijnlijk is het belangrijkste argument, dat waar de discussie eigenlijk om draait: wat is de echte reden , wat is het echte doel, wat zit er achter? En vooral: wie mag blijven en wie moet gaan en wanneer horen die mensen iets?
De Tragically Hip, kortweg The Hip, is zo'n band die al jaren en jaren aan de weg timmeren maar wiens grote doorbraak maar niet lijkt te komen. Desondanks is het soort muziek dat ze maken wel populair bij een groot publiek, maar toch bleven ze steken bij een bijna-doorbraak in mid jaren 90, toen ze ook op Pinkpop stonden. De Canadezen zijn en blijven vooral in eigen land erg populair en misschien dat het feit dat ze uit Canada komen en niet uit de VS er ook min-of-meer een oorzaak van is ze nog niet 'echt' zijn doorgebroken (het grote pluggen dat veel Amerikaanse bands hebben ontbreekt namelijk).
De in 1983 opgerichte band lijkt een beetje qua muziek op de 'grotere Amerikaanse broer REM, al kan de LIVE fan ook duidelijk horen dat Tragically Hip een invloed is geweest op het oeuvre van deze band.
Hier de video van Tragically Hip met 38 years Old.
Verder is het nog leuk om te vermelden dat The Hip ooit begonnen als cover band van nummers van de Rolling Stones en, jawel, The Golden Earring.
Ik vond op YouTube deze onderstaande clip van hun optreden op Pinkpop en die wilde ik jullie niet voorhouden, het is het groovy 'New Orleans is Sinking', met een stukje improvisatie
De AOW dus…er is veel om te doen. Maar hoe terecht of onterecht is al die commotie nou? Is het doorwerken na je 65-ste werkelijk noodzakelijk of is het een manier om de tekorten van het politieke beleid te verdoezelen, of van iets wat een paradepaardje is geworden van een paar politici?
Deze discussie is in twee kampen verdeeld, en geen lijkt naar beider argumentatie te luisteren en vol te houden dat het ‘verhogen van de AOW leeftijd een noodzakelijkheid is’ of ‘dat dat volstrekt onnodig is’. De discussie wordt zelfs op zo'n manier gebracht dat het lijkt alsof het onontkoombaar is, iets wat ook blijkt uit gesprekken op straat. Veel mensen zeggen dat het belangrijk is en nodig is om door te werken, maar veel weten niet precies waarom, en hoewel sommigen (van hen die ik gesproken heb) wel willen werken tot hun 65e is daarna de koek ook op en wil men eindelijk rustig aan gaan doen. Eerst even wat cijfers (van het CBS).
Het percentage werkende mannen en vrouwen keldert na het 55-ste. Dit is de beruchte ‘babyboom generatie’, zij stoppen nu met werken en profiteren van de regels die in een lang en grijs verleden zijn opgesteld. Het uitgangspunt was: de huidige generatie betaalt voor de volgende generatie het pensioen. Dit uitgangspunt lijkt geijkt op de Christelijke-school van ‘gaat heen en vermenigvuldigd u’, want het gaat fout met dit systeem op het moment dat mensen minder kinderen krijgen – dit is iets wat mensen die dit plan maakten hadden kunnen zien aankomen. Nu wordt dit ‘verwonnen recht van de Algemene Ouderdoms Wet’ drastisch teruggeschroefd. Frappant is wel dat de implementatie van de nieuwe plannen van het kabinet de baby-boomers zoveel mogelijk ontzien en de problemen vooruitschuiven naar de jongere generaties…op zich geen wonder daar de meeste politici ook tegen 55 aan zitten of daar net overheen zijn. Jammer is het wel dat het oude gezegde ‘we moeten denken aan de nieuwe generatie’ niet lijkt op te gaan in deze discussie en ieder vooral denkt aan zijn eigen. Een voorlopige conclusie is dus dat de verlaging terecht lijkt, want 'arbeidend' Nederland neemt af na de magische 55 grens. Maar de implementatie van de veranderingen van het kabinet zijn pas op volle kracht als de vergrijzing al lang over het hoogtepunt heen zijn in 2020: mosterd na de maaltijd dus voor de nu werkende massa. Ook gaat de nieuwe regeling vreemde sprongen maken met mensen met een zwaar beroep en zogenaamde lichte beroepen: zoals vervangend werk…Of zoals de voorman van een bouwvakbedrijf al zei: er zijn maar zoveel ‘lichte’ werkplekken binnen een bouw bedrijf omdat het primaire werk nu eenmaal ‘bouw’ is.
Tel daarbij op dat er ook alternatieven zijn. Basisinkomen bijvoorbeeld: dit is een idee dat ieder volwassen individu ongeacht van leeftijd altijd een, standaard, basis inkomen krijgt: een vast bedrag dus. Dit bedrag kan hij/zij zelf verhogen met verzekeringen / regelingen e.d. Een flexibele AOW waarbij je zelf kunt bepalen wanneer je stopt, eerder stoppen voor een tijdelijke (enkele jaren) lagere uitkering, etc. Ook de Pensioenfondsen lijken deze instroom van geld niet echt nodig te hebben. De drie grote pensioenfondsen bezitten samen, op dit moment, meer dan 300 miljard euro: dat is genoeg om het pensioen van iedereen te betalen voor de komende 100 jaar, zelfs als niemand op dit moment meer zou betalen. Tegenstanders zeggen: ‘Ja maar, dan is er niet genoeg / Vooruit zien naar de toekomst / je moet geld hebben om genoeg geld voor toekomstige generaties te kunnen garanderen.’ Natuurlijk hebben zij een punt. Dit punt kan echter ook omgedraaid worden. We gaan toe naar een nieuwe situatie, zowel qua bevolkingsopbouw en qua economie (deze moet herzien worden, want er zat een zekere logische fout in, die van geld creëren met geld, een continue verkoop-groei en meer verkopen en lenen dan er eigenlijk is - de crisis is hier een voorbeeld van.) Dus vooruitzien kan ook zijn dat je inschat dat over een periode van twintig jaar even iets minder inkomsten zullen zijn, maar dat daarna weer recht trekt – iets wat de reserves gemakkelijk kunnen hebben.
Maar dat is nog
niet alles. In plaats van de individu te laten betalen, het gaat om een tekort
van ongeveer 6 – 8 miljard, door langer te laten doorwerken, kan ook eens
gekeken worden naar de industrie. Zembla en NRC (niet de minsten op het diepere
graaf werk op financieel vlak) berichten
beide dat er met gemak 12 miljard extra belasting inkomsten kan zijn, als de
regels worden aangepast: het gaat hier om mazen in de wet. Ik zal een stukje
aanhalen (en linken) van de Zembla documentaire:
‘Op papier maakt het Amerikaanse bedrijfsleven 13 procent van hun winst in
Nederland. Bedrijven als Boeing, U.S. Steel of Walt Disney bezitten allemaal
brievenbusmaatschappijen in Nederland waarmee ze winstbelasting in hun eigen
land ontlopen. Ook het Britse bedrijf Johnnie Walker, de Ierse popgroep U2 of
het Italiaanse modehuis Prada behalen een groot deel van hun winst zogenaamd in
Nederland. Een Noors overheidsrapport van juni 2009 noemt Nederland zelfs het
grootste belastingparadijs ter wereld.
Prof. Dr. G.M.M. Michielse, directeur van het Center for Taxation and Public
Governance, vindt dat er eens fundamenteel moet worden nagedacht over de
belastingheffing van multinationals. “’Het huidige belastingstelsel is nog
steeds gebaseerd op de economische concepten uit de jaren twintig van de vorige
eeuw en houdt onvoldoende rekening met de effecten van de globalisering”’
Brievenbus maatschappijen: dus geen werknemers of inkomsten voor de Nederlandse staat. Kleine bedrijven in Nederland betalen deze belastingen overigens wel.
Met andere woorden: AOW en doorwerken? De huidige plannen zijn een voorbeeld van een gebrekkige en naïeve toekomstvisie. Voordat er een luid ja en/of nee wordt uitgesproken moet eerst eens grondig worden gekeken naar alternatieven: want er is daar veel meer winst te halen dan over de rug van de burgers.
Bronnen:
NRC - Nederland voor Multinationals
Zembla - Nederland belastingparadijs
CBS - Arbeidsparticipatie
Laatste reacties